Waar de maan je dochter veiligheid biedt,
waar de wind met haar met fietst.
Waar de zon je dochter licht probeert te geven
en de regen haar tranen verstopt.
De angst in de vorm van een beleefde glimlach.
De snelle pas in vorm van haast maar tijd genoeg.
De vijand van de avond want hij zal altijd ondergaan.
De sleutels stiekem in de hand en toch lacht ze beleefd.
De dochter van de ochtend want ze zal het altijd onder gaan.
De zus van hetzelfde verhaal
En de moeder van degene die dat verhaal voorleest, Of heeft geleefd
Maar je stopte altijd op tijd
Ode aan mijn moeders pijn
Verstopt onder de wind
Weggedaan in de regen
Afgedaan in de geschiedenis
Maar zij is de drager in de stenen, grond en zand.
Van creatieve, rebelse, avontuurlijke, uitgesproken en enthousiaste vrouw.
Naar verliefde, zorgzame, loyale en waarachtige liefde van.
Tot drager van een nieuw leven, niet een niet twee maar drie.
Waar ze vanaf het eerste moment alles aan zal overdragen
Mijn moeder in alles in de natuur en in de mens
Maar ik wil de tranen begrijpen en haar een lach bezorgen.
Een blik die ik nooit eerder heb gezien riep vragen op.
Ik wil mij ook herkennen in jou scherven want ik zie de weerspiegeling.
Dezelfde verstopte woede naast identieke verhalen
Ze hield een deur dicht die ik toch wel kon zien,
ik voelde haar onbesproken pijn in mijn kippenvel.
Tot ze de deur langzaam open deed en ik mijzelf zag in haar iris.
Ze een traan liet lopen
Als De maker van het leven,
de woorden en verhalen.
Toch kon ze het mij niet eerder vertellen
Dat was van haar en dat is goed
Ik zal altijd haar vrager blijven want ik heb er om gevraagd en zij heeft mij een stem gegeven
Ze leerde mij
Kruipen
lopen
Praten
En leven
Het kleine in mij wordt langzaam groter en de tijd vliegt voorbij
Dus hield ze de woede klein om mij groot te krijgen.
Zonder sleutels maar mama dat heb je niet in de hand.
Zal altijd jouw hand vasthouden alsof wij naar mijn eerste schooldag lopen.
Deze kleine meid ziet en hoort jou in alle straten, gebouwen en bomen.
Verspreid jouw wijze woorden en lessen alsof ik ze leef.
Want jij leeft in mij en ik woon in jou
Maar zij was ook de creatieve, rebelse, avontuurlijke, uitgesproken en enthousiaste vrouw.
En de verliefde, zorgzame, loyale en waarachtige liefde van
en daar stopt haar verhaal
En dat voel ik in jou, dat haar verhaal niet verder wordt verteld.
Ook zij was de drager van een nieuw leven,
maar de liefde van nam de liefde af.
Dus wie maakt haar verhaal dan af?
Ze is nog steeds de drager in de stenen, grond en zand
Maar het zand glipt onvrijwillig tussen je vingers
Nu snap ik je blikken als terugkijk in de tijd.
Nu snap ik je stilte je tranen en pijn
Nu kan ik je dragen bevragen en naar je luisteren
Want ik wil dit samen doen, ik wil je kunnen opvangen op dit soort dagen.
Laat je maar vallen mijn hart want hij is groot geworden dus ik kan je pijn dragen.
Ik sta dagelijks voor jou klaar in alle kleuren en vormen zoals jij dat iedere dag voor mij doet
Nu ik je tranen snap kan ik je een lach bezorgen.
En voor je stralen met trots want spreken is belangrijk dus spreek naar de zon en met de wind.
Laat je de bliksem inslaan op deze dagen dan droog ik nu jouw tranen
