Arnout

Arnout begon bij DOX als afstudeerstudent op de marketingafdeling. Nu staat hij tussen de DOX’ers op het podium.

Dat klinkt misschien als een misverstand, maar dat is het niet. Het is een experiment: naar wie hij is als mens, wat er gebeurt als een stotterende jongen op het podium gaat staan, wat hij later wil worden en welke rol kunst daarin speelt. En of je echt fysiek ontploft als je iets spannends doet, of dat alleen zo voelt.

Hoe is zo iemand op het podium beland?

Ongeveer zes jaar geleden begon hij aan zijn hbo-opleiding als een onzekere jongen. Presenteren, in de spotlight staan: het was spannend.

Waarom zou je ook?

‘Omdat het leuk is’, zou hij nu zeggen. Tijdens zijn opleiding ontdekte hij dat steeds meer. Door eindeloos te presenteren werd het normaal. Door kunstvakken ontdekte hij dat creativiteit niet alleen leuk was, maar dat hij er talent voor had.

In het tweede jaar maakte hij een artistieke video die werd uitgenodigd voor een expositie in een museum. Hij ging niet, dat was nog te eng. In latere jaren maakte hij een dichtbundel over zijn emoties en een comedyspecial over zijn handicap.

Hij maakte stappen omdat hij het wilde, omdat de wereld positief reageerde en omdat het natuurlijk voelde.

Meedoen aan de DOX Club is nog steeds f*cking spannend. Maar angst is niet meer zo eng.

Hij is nog weleens bang, maar:

‘Courage isn't the absence of fear, courage is the mastery of fear.’
— Exurb1a, 2019