Recensies

We zijn een kleine week na de première van Alleen de grootste nabijheid en vandaag kwam ook een tweede recensie uit. theaterkrant.nl schrijft twee dagen na de première het volgende: “Hoe breng je in godsnaam een roman als dansvoorstelling? En dan ook nog een meer dan twee eeuwen oude roman van Goethe, gedanst door en voor jongeren? Dat proces, van analyse en bespreking naar de concrete voorstelling, tonen het Vlaamse Fabuleus en het Nederlandse DOX in Alleen de grootste nabijheid. Het is een zoeken naar en een omgaan met tegenstellingen tussen het literaire woord en abstracte bewegingen, die groeien van contradictie naar paradox. Ze laten zien en voelen dat puur abstracte dans zoveel moois kan vertellen. (…) Duetten verdubbelen zich, krachtige, hoekige, schokkende bewegingen vormen als het ware geometrische figuren. Het levert indrukwekkende beelden op. Dit is pure dans, geen mimische uitbeelding van het liefdesverhaal tussen twee mannen en twee vrouwen. Het verhaal wordt niet naverteld of nagedanst, gelukkig niet, we krijgen door de mathematische dans een reflectie te zien.”

Vandaag verscheen knack.be een recensie van Els Van Steenberghe, zij zag “een wel heel originele enscenering van Johann Wolfgang Goethes Die Wahlverwandtschaften”. In een recensie die een stuk beter eindigt dan ‘ie begint (lees hem dus vooral uit!) schrijft ze: “Dan gebruiken ze hun personages vooral om zichzelf, hun jong zijn, hun getwijfel over hét grootste gevoel in het leven te exploreren. Al dansend. En die dans is heel strak, haast gestript van emoties. Het is intrigerende meetkunde op de scène. Die meetkunde moet het steeds vaker afleggen tegen de opspelende vlinders en vonken. En dan fascineert en ontroert deze Alleen de grootste nabijheid.”

Deze maand nog een paar keer in Antwerpen en dan is het wachten tot 9 februari om de voorstelling in Nederland te zien.

2017
2016
2015