EEN JAAR DOX?
(c) Anna van Kooij

Een jaar DOX, wat houdt dat in en wat kan het voor je betekenen? Lees hier het verhaal van Barend van Daal:

Voor ik bij DOX kwam had ik net, lekker-kort-door-de-bocht, een ongelooflijk kut jaar gehad. Ik was twee jaar voor die eerste dag in de Berenkuil gestopt met mijn studie Theaterwetenschap in Amsterdam. Ik werkte alleen nog maar in die tijd. Niet helemaal waar trouwens, dertig procent van die tijd heb ik waarschijnlijk ergens in een coffeeshop gezeten en een beetje troosteloos en wazig voor me uitgestaard. Veertig procent van de tijd was werk en de rest vrienden of familie. Maar als ik nog eerlijker ben wist ik denk ik honderd procent van de tijd niet waar ik mee bezig was. Ik wist in ieder geval niet wat ik wilde. Wat mijn doelen waren. Mijn ambities. Mijn dromen.

Ze zeggen dat je in een tussenjaar de tijd hebt om na te denken over wat je wilt. Of in ieder geval ‘nadenken over wat je wilt gaan doen’… voor mij was dat absolute onzin. Ten eerste was het totaal niet mijn keuze om te stoppen met mijn studie. Ik moest er mee kappen, ik had zo’n beetje alles verpest. Teveel afleiding, geen discipline en de wonderbaarlijk afwezige motivatie voor vrijwel alles.

Ten tweede ben ik er achter gekomen dat ‘tijd hebben om na te denken’ voor mij vooral betekent ‘je tijd nemen om na te denken’. De tijd werd genomen en verneukt. Zo heel erg veel werd er niet echt nagedacht. In twee jaar heb ik niet de kracht gevonden om mezelf echt te ontwikkelen in de dingen die mij voorheen juist zo konden boeien en die mij toch enigszins gelukkig maakten. Soms is het dan niet meer dan een beetje steun in de rug dat je nodig hebt. De juiste omgeving waarin je kan groeien. De mensen om samen mee te werken en elkaar een boost te geven. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik de dingen die ik nu doe aan mezelf heb te danken. Omdat ik dan vergeet te zeggen wat DOX en de mensen daar voor mij betekent hebben.

Ik ben nu, terwijl ik dit schrijf, nog even aan het nagenieten van een overwinning. Een overwinning is het al, terwijl de uitslag eigenlijk nog onbekend is. Vandaag was de bekroning op een periode die duurde vanaf september 2015 tot … wie zal het zeggen? Ik heb zojuist de auditie voor de toneelschool afgerond. De laatste ronde. Binnen vijftien dagen hoor ik of ik ben aangenomen op de HKU in Utrecht. Ik heb dit jaar meerdere audities gedaan (Amsterdam, Maastricht en Gent) en overal ben ik tot mijn grote verbazing tot en met de laatste ronde gekomen. Ik ben nog nergens aangenomen, dat klopt. Maar het feit is wel dat ik ervoor heb gevochten, weer nieuwe dingen heb geleerd. Ik ook nooit vaker op m’n bek ben gegaan. Maar ook nooit vaker zo snel weer opgestaan.

Ik weet nu wat ik wil. Wat mijn doelen zijn. Ik ben ambitieus (motivatie en discipline inbegrepen). En ik heb nog nooit zoveel dromen gehad. Ik heb geleerd dat er zoveel wegen zijn die mij kunnen brengen waar ik wil komen, als ik er maar voor bereid ben keihard te werken. Het leven is vaak incasseren, blijven inhaleren en vooral blijven bewijzen. Dat zijn de woorden van een wijze.

Ik heb dit niet geschreven omdat iemand mij erom heeft gevraagd. Ik wil denk ik gewoon dankjewel zeggen. Dus ik noem het een dankwoord. Voor alle mensen die mij hebben geholpen te komen waar ik heen wil gaan. En als ik word aangenomen, en ik studeer af, dan is de eerste plek waar ik heenga overduidelijk. Dan ga ik terug naar DOX. Om mijn overwinning te vieren. Fissa in de Berenkuil, maar geen puinhoop van maken though.. dat doe je thuis ook niet.

  • Barend van Daal
2017
2016
2015