Seyed Hosseini | Schoppen, Ateliers

Twee dagen per week sta je in de schaduw van het oude maar altijd mooie voormalig instituut van pathologie aan de Bilstraat in Utrecht. Het Theaterhuis Berenkuil heeft veel weg van het X-men huis “X-Mansion”. Evenals bij de Marvel mutanten voel ik mij een artistieke ziel met superkrachten die zijn soortgenoten gevonden heeft. DOX laat je creëren en moedigt transparantie, een fijne sfeer en onbeperkte creatieve vrijheid aan. We hebben alleen nog geen straal jet.

Geneeskunde is mijn vrouw en (toneel)spelen mijn minnares. In de tijd bij DOX wil ik zo veel mogelijk onderwerpen ontdekken en methodes leren om mijn spel (en dans) te verbeteren. Harder, better, faster, stronger. In een dualiteit zoals deze is het combineren van de kunsten met elkaar mijn uiteindelijke doel. Door middel van spel de essentie van menselijke communicatie achterhalen en dit gebruiken voor succes op het toneel, in de film en in het ziekenhuis en lab.

In tien jaar ontvang ik een Oscar of een Nobelprijs, allebei of misschien niets. Wellicht overleef ik het volgende jaar al niet. Misschien maak ik wel suikerspinnen voor kinderen op de kermis, of mediteer ik in een tempel in Tibet. Het zal in ieder geval (voor mij) groots zijn en waarschijnlijk draag ik dan de titel dr. Hosseini.

foto © Guido Bosua