Myrthe de Witte | Ateliers

Hoe is het om bij DOX te zitten?
Ik vind het fijn om een deel van DOX te zijn. Dit is mijn tweede keer bij DOX en ik voel me er wel ‘’thuis’’. Ondanks dat de spelers en de makers elk atelier veranderen. Wat ook de kracht is van DOX denk ik. Die wisselingen. Steeds opzoek naar vernieuwing en andere invloeden. Concreet antwoord geven op de vraag ‘’hoe het is om bij DOX te zitten’’ vind ik dan ook moeilijk. DOX is namelijk de naam maar wát DOX écht is zijn voor mij de ateliers, de makers, het artistieke team en de spelers en dansers bij DOX. En die veranderen dus elk atelier en elk jaar. Waardoor het elk jaar anders is, ik kan ‘nu’ ook niet vergelijken met mijn vorige ervaring DOX. En dat vind ik fijn want voor mij is nu alles net zo nieuw als voor de spelers die vanaf dit jaar deel uitmaken van DOX. En op de vraag terug te komen, ‘hoe is het nu voor mij om bij DOX te zitten?’ Ja, wisselend. De ene dag is de andere niet. De ene dag vind ik het moeilijk en vraag ik me soms af what de fuck ik aan het doen ben en de andere dag heb ik het gevoel dat ik me echt nuttig heb gemaakt en voel ik me geïnspireerd. Ik denk dat je daar niet onderuit komt met het maken van ‘kunst’. Die continue zoektocht en het eindeloos proberen van dingen die je bedenkt. Het is belangrijk om een open blik te hebben en nieuwsgierig te blijven. Ik denk dat je dan heel veel aan DOX kan hebben en DOX aan jou.

Wat wil je bereiken in de tijd die je bij DOX zit?
Toen ik vroeg of ik terug kon komen bij DOX had ik van te voren geen specifieke doelen of iets dergelijks en die heb ik nog steeds niet. Ik wou gewoon graag terug naar DOX, omdat ik de vorige keer heel veel heb geleerd, niet alleen door te spelen maar ook veel geleerd van mijn makers en mede spelers. Niet altijd bewust op het moment zelf maar ook daarna nog, dat je pas later dingen beter begrijpt. Ik vind dat interessant, dat dát daarna ook nog doorleeft. Maar goed, op dit moment wil ik gewoon leren en nieuwe ervaringen op doen en hopelijk geeft me dat weer nieuwe inzichten en word ik zo een stukje ‘’wijzer’’ en ‘’beter’’. Ook al vind ik ‘’beter’’ een stom begrip.

Waar kunnen we jou over 10 jaar zien?
Wat een kut vraag. Maar dat komt door mij hoor, ik ‘leef graag in het moment’. Goed. Uhm. Ja.
Dit stukje is voor DOX dus we gaan er even van uit dat ik succesvol het ‘theaterpad’ heb bewandeld. Ik heb ook wel ambities om een geiten boerderij op Aruba te starten, maar dat laat ik dan even over aan de verbeelding. Over 10 jaar ben ik 31. En ben ik een theatermaker die zich heeft gevestigd in Friesland met de ambitie om Friesland wat meer ‘sexy’ en ‘aantrekkelijk’ te maken. Ik hoop dat ik over 10 jaar wat jongeren-projecten heb kunnen opzetten in Friesland. Je hebt daar zo weinig voor jongeren, dat vind ik zo jammer. Een ‘JTS’ en een ‘Centrum voor de Kunsten’ that’s it. Zonde vind ik dat. Ik bedoel ik ben zo gestoord om 3 uur te reizen naar DOX om bezig te zijn met hetgene waar ik gepassioneerd over ben, maar er zijn vast meer in het Noorden die DOX’ers zijn maar het of niet kunnen betalen óf het te lang en ingewikkeld vinden. Wat ik begrijp. Dus er moet meer komen daar boven in het Noorden. Misschien een tweede DOX in Leeuwarden? Hildegard?